Menu główne:
Jan Euzebiusz Chmielewski (ur. 1863, zm. 1939 w Warszawie) – polski lekarz, neurolog, psychiatra.
Syn Karola Chmielewskiego. W 1888 otrzymał dyplom lekarza. Przez 24 lata, do I wojny światowej, praktykował w Odessie, w tamtejszym szpitalu miejskim, jako kierownik oddziału chorób nerwowych i psychicznych. Być może kierował również szpitalem w Limanie Kujalnickim. Po powrocie do Polski osiadł w Warszawie, pracował w Ubezpieczalni Społecznej nr 1. W 1939 podczas oblężenia Warszawy popełnił razem z żoną samobójstwo.